Fantasy, Nederlands, Young Adult

De ijzige verloofde / A Winter’s Promise – Christelle Dabos

🇬🇧 English below 🇬🇧

De ijzige verloofde is het eerste van vier delen in De Spiegelpassante serie van Christelle Dabos. Ik heb op aanvraag het ebook mogen lezen voor #hebbanbuzz maar mijn mening is daardoor niet beïnvloed, en dat bewijst zichzelf denk ik wel als ik vertel dat ik het fysieke boek zelf heb gekocht omdat ik het simpelweg in mijn kast móét hebben. 

Het boek begint al fantastisch met een cryptisch, maar heel lyrisch geschreven intro over de wereld, over God die boos werd en zijn favoriete speeltje, de wereld, aan stukken slaat. Idioot genoeg maakt dat meteen wel duidelijk hoe de wereld een beetje in elkaar zit. Er zijn meerdere werelden, arken, die elk een eigen uiterlijk en onsterfelijke voorouder hebben, die elk een stukje van hun unieke goddelijke kracht aan kun kinderen door hebben gegeven die in familieclans leven. Op Anima woont Ophelia, een vrouw die voorwerpen kan “lezen”, door aanraking weet ze precies wat de gedachten en gebeurtenissen waren van degene die het voorwerp vóór haar vasthield. Een hele intrigerende magie… en ze kan zichzelf ook nog eens door spiegels verplaatsen, wat vrij uniek is, want alleen als je jezelf echt kent en onder ogen durft te komen, kan je dat proberen. Ophelia runt het museum, en is heel gelukkig met haar rustige leventje. Ik herkende heel veel van mezelf in haar, ze is heel stil, laat niet zien wat ze echt denkt en voelt, en lijkt heel gelaten maar heeft een eigen sterke wil. Maar dan wordt ze zonder enige inspraak verloofd met iemand die ze niet kent, meneer Thorn, en die ook nog eens van een andere wereld komt. Ze heeft geen enkele keuze dan om hem te volgen, ook al is hij nog zwijgzamer dan zijzelf en lijkt hij er ook niet blij mee te zien, en ze zal haar oude leven voorgoed achter zich moeten te laten. Vergezeld door alleen haar tante, wordt ze getransporteerd naar een ijskoude ark, waar reusachtige beesten rondlopen, wilde magie is maar vooral: waar niets is wat het lijkt en alles een dodelijk spel is waarvan je de spelregels niet kent. 

Wat me meteen opviel, is de bijzondere schrijfstijl. De zinnen zitten prachtig in elkaar, vol met unieke beschrijvingen, maar het doet totaal niet af aan de snelheid van het verhaal. Het maakte wel dat je de wereld en de personages helemaal mee kon beleven, omdat ze alles zo beeldend beschrijft dat je het meteen in je hoofd ziet. Daarnaast zijn de personages allemaal heel uniek, met zoveel fantasie gemaakt en beschreven, dat ze echt springlevend van het papier afspatten, met de leuke bijkomstigheid dat ze hierdoor ook nog eens heel makkelijk uit elkaar te houden zijn. 

De wereld zelf is ook werkelijk uniek, zoiets heb ik niet eerder gelezen. En toch voelt deze ook meteen heel natuurlijk aan, alsof hij altijd al bestaan heeft. Omdat de hoofdpersonage Ophelia deze hele nieuwe wereld vol illusies ook moet leren kennen, leer je alles met haar mee, waardoor het heel geleidelijk gaat en er geen beruchte infodump plaatsvindt. En het maakt het ook een ontzettend spannend en wonderlijk verhaal, als Ophelia er langzaam maar zeker achterkomt dat er heel iets anders gaande is en niets is wat het lijkt, zodat je samen met Ophelia niet zeker weet wat er precies speelt en wie te vertrouwen is. Het gaat echt alle kanten op en je bent nergens zeker van en dat maakt dat je op het puntje van je stoel zit! 

Het enige nadeel, is dat voor mij het boek erg abrupt eindigde, eigenlijk nog helemaal in het midden. Het is niet echt een zware cliffhanger, maar het verhaal voelde gewoon nog lang niet af. Ik was echt aan het bladeren om te kijken of er geen vergissing was gemaakt en ik een onvolledig deel had… maar nee, ik zal toch echt op deel 2 moeten wachten! En dat ga ik dan ook zeker heel ongeduldig doen. 

Dit boek beloofde veel, als de nieuwe Harry Potter en Noorderlicht trilogie. Voor mij heeft ie dat eigenlijk helemaal waar gemaakt… het lijkt er totaal niet op qua plot of de personages, er is geen Hogwarts of daemon te bekennen, maar het unieke aan dit verhaal, dat beetje extra wat Harry Potter en Noorderlicht ook hebben, is iets wat je echt bij blijft. Ik kan niet omschrijven wat het is, maar het is bijzonder, alsof dit boek een ziel van zichzelf heeft. Ik kan er nog wat bekende namen in de mix erbij doen, want ik denk dat V.E. Schwab fans dit ook erg kunnen waarderen, en bij tijd en wijlen deed meneer Thorn me toch best wel aan Mr. Darcy herinneren. Maar dan nog een trapje erger. Ik hoop op een stuntelig maar dit keer welgemeend huwelijksaanzoek in boek 2. 

Rating: 5 out of 5.

🇬🇧 English 🇬🇧

A Winter’s Promise is the first of four books in The Mirror Visitor series by Christelle Dabos. I requested a review e-copy for #hebbanbuzz, but it didn’t influence my opinion as is also shown by the fact I bought the physical copy myself to shine on my shelves. 

The book starts great with a cryptical, but very lyrical written into om the world, about a God who had a tantrum and broke his favorite toy: the world. Quite idiotically it does a great job at explaining the world(s). There are multiple arcs/worlds (no idea how this was translating in English as I read a Dutch copy). Each arc has its own immortal distinctive Ancestor, whom each gave a piece of their divine powers to their children, who live in family clans. 

Ophelia lives on Anima, she can “read” objects, which means that by touching an object she can decipher what the previous owner(s) felt and saw when they touched the item. She’s very good at this very intruiging magic, and she also has the power to walk through mirrors, which is rare because you need to see yourself clearly and face yourself to be able to do that. Ophelia runs the museum and is quite content. I recognized a lot of myself in her, she’s very quiet and can’t express herself very well. doesn’t show what she really feels or thinks, she seems very timid but is strong willed. All of a sudden, without having a say in it, she is engaged to someone she doesn’t know, Mr. Thorn, who is from another world, too. She has no choice but to follow him, even though he’s even more quiet than she is and doesn’t seem very pleased either, she shall have to leave her own family behind forever. Accompanied by her aunt, she is transported to an ice cold world where giant beasts roam, wild magic is everywhere but above all: nothing is what it seems and everything is a deadly game she doesn’t know the rules of. 

What struck me most in the beginning, was the amazing writing style. The sentences are weaved together beautifully, filled with unique descriptions, but it doesn’t distract from the story at all. It makes that you experience the world and characters wholly, because everything is described so full of imagery that you can see it in your head. Beside that, the characters are all very unique, made up and written with so much imagination that they come alive on the paper, which also has the nice side effect that you can keep everyone apart very easily. 

The world itself is very rich and unique too, as I’ve never seen the like of it. Yet it feels very natural, as if it has always existed. Because Ophelia has to learn everything about this new world herself, you slowly understand everything alongside her, so there is no infodump. It also makes it a suspenseful and exciting story, as Ophelia slowly finds out what’s happening and nothing is what it seems, so you have no idea what exactly is going om and who is trustworthy. The story takes many turns and you’re sure of absolutely nothing and that makes that you keep on the edge of your seat! 

The only downside for me is the ending, it was quite sudden, it felt we were still in the middle of the story. It is not really a cliffhanger, but the story felt unfinished. I actually turned pages to see if this truly was it, if it wasn’t a mistake in my copy. Alas, I shall have to wait for book 2! And wait I will… very impatiently. 

This book promised a lot, being pitched as the new Harry Potter and Golden Compass. For me, those promises were met. Of course it isn’t anything like that plotwisr, there is mo Hogwarts nor daemons, but the uniqueness of the story, that little bit extra aforementioned books have, that is something that stays with you. I can’t really describe what it is, but it is special, like this book has a soul of its own. I actually can add more names to this mix: I think it’s perfect for VE Schwab fans, and I have to say Mr. Thorn reminded me quite a bit of a much grumpier version of Mr. Darcy. I have high hopes for an awkward well meant proposal for book 2. 

Rating: 5 out of 5.

1 thought on “De ijzige verloofde / A Winter’s Promise – Christelle Dabos”

Comments are closed.